Het centraal stellen van kinderrechten in conflictgebieden, zeker in niet‑erkende staten, is urgenter dan ooit. Kinderen dragen de zwaarste lasten van geweld en politieke instabiliteit, maar hun stemmen blijven vaak ongehoord. Kinderparticipatie verdient daarom een vaste plek op de internationale agenda. Het Child Peace-project zet precies die stap: het geeft kinderen niet alleen bescherming, maar ook een stem in processen rond vrede, recht en toekomstopbouw.
 | Jan Pronk, voormalig Nederlands minister en VN‑gezant, benadrukt hoe vaak vredesprocessen mislukken doordat de realiteit ter plaatse wordt genegeerd. Hij zegt: “Tijdens mijn jaren binnen en met de Verenigde Naties zag ik veel vredesprocessen mislukken omdat ze de realiteit ter plaatse negeerden. Kinderen in conflictsituaties, vooral in niet‑erkende staten, worden bijna altijd buitengesloten. Dit project brengt hun perspectieven in debatten over vrede en gerechtigheid, wat essentieel is voor duurzame vrede.”
|
Foto: Dida Mulder
 | Zijn woorden laten zien hoe noodzakelijk het is om kinderen actief te betrekken bij besluitvorming. Mohamed Barud Ali, voorzitter van de Somaliland National Human Rights Commission, sluit zich hierbij aan en vervolgt met een oproep om de stilte te doorbreken: “Wereldwijd groeien miljoenen kinderen op in de schaduw van conflict en worden ze te vaak uitgesloten van vredesprocessen. Door dit project te steunen, maken we het mogelijk om voorbij de stilte te gaan en bij te dragen aan belangrijk onderzoek, samenwerking met lokale gemeenschappen en de ontwikkeling van praktische manieren waarop kinderen in Somaliland en elders veilig en betekenisvol kunnen deelnemen aan vredesopbouw. Wanneer kinderen de ruimte krijgen om te begrijpen wat hen is overkomen en zich uit te spreken, leidt dat niet alleen tot heling. Het zorgt voor versterking, veerkracht en een sterkere basis voor duurzame vrede in hun samenlevingen.”
|
 | Ook Lisa Macheiner, hulpverlener in de frontlinie bij Artsen zonder Grenzen, wijst vanuit haar ervaring in het werken met kinderen in conflict- en crisissituaties in Afghanistan, Libië en Gaza op de menselijke kant van dit werk. Zij stelt: “Het ontmoeten van kinderen aan de frontlinies van conflict heeft mijn perspectief diepgaand gevormd. Ik zie hen niet als abstracte ‘begunstigden’, maar als veerkrachtige individuen en leden van hun gemeenschap die omgaan met angst, dromen en hoop voor de toekomst. Dit project weerspiegelt de geleefde realiteit van kinderen en versterkt hun eigen ervaringen en stem om vredes- en gerechtigheidsprocessen betekenisvol te informeren, met aandacht voor over het hoofd geziene en niet‑erkende contexten.”
|
 | Hun woorden maken duidelijk dat kinderen niet alleen bescherming nodig hebben, maar ook erkenning van hun ervaringen en inzichten. Kees Mathijsen, luitenant-generaal (b.d.) bij de Koninklijke Landmacht en voormalig Force Commander van de VN-missie in Mali (MINUSMA) heeft brede ervaring in vredesoperaties en conflictsituaties, waaronder Afghanistan, Irak en Bosnië-Herzegovina. Vanuit deze rollen spreekt ook hij zijn steun uit met een krachtige oproep: “In de conflicten waarin ik heb gediend, heb ik kinderen zien lijden en getroffen zien worden. Vaak dacht ik dat hun toekomst werd vernietigd nog voordat die begonnen was, en zonder dat ze überhaupt een stem hadden. Daarom steun ik dit project. Laten we op zijn minst kijken wat we kunnen doen om hen een stem te geven, een stem richting hun eigen toekomst.”
|
Samen laten deze ambassadeurs zien waarom dit project zo hard nodig is. Niet alleen om kinderen te beschermen, maar om hen actief te betrekken bij het vormgeven van vrede en rechtvaardigheid, juist in gebieden die door de wereld vaak worden vergeten.
